اخلاق محمد « ص » محمد اخلاقى نيك و پسنديده داشت و در ميان قوم خود بمروت و وفا و حفظ پيمان و حسن جوار و بردبارى و عفت و تواضع و بخشش و شجاعت و راستى و امانت معروف بود تا آنجا كه وى را امين لقب داده بودند . از پرستش بتان بيزار بود و در موسم حج حضور نمىيافت و در مراسم پرستش اعراب شركت نميكرد ، از باده‌گسارى امتناع داشت و از گوشت حيواناتى كه برسم بت‌پرستان ذبح شده بود نميخورد و در مجالس لهو و عيش حاضر نميشد . بشارت به نبوت محمد « ص » خداوند پيش از بعثت و بعد از آن پيغمبر خود را از ارتكاب گناه محفوظ داشت . تورات و انجيل ظهور محمد را بشارت داده بود و راهبان و كاهنان از نزديكى بعثت او خبر ميدادند . اين گونه گفتگوها چندان شيوع يافته بود كه بعضى از عربها فرزندان خود را محمد مىناميدند شايد خلعت پيغمبرى بر اندام آنها راست شود . قصهء بشارت عيسى دربارهء ظهور محمد در قرآن آمده و از زبان عيسى چنين ميگويد : إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ . يعنى من فرستادهء خدايم بسوى شما و تورات را كه پيش از من است تصديق ميكنم و شما را بقدوم پيغمبرى كه پس از من ميآيد و نامش احمد است بشارت مىدهم . و نيز خداوند درباره زندگانى پيغمبر پيش از بعثت چنين ميگويد : أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى . وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى . وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى . فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ . وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ . وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ . يعنى خدا ترا يتيم يافت و پناهت داد و گمراه يافت و هدايت كرد و فقير يافت و بىنياز ساخت ، بر يتيم تجاوز مكن و گدا را به سختى مران و از نعمت پروردگار خود گفتگو كن .